O obrazie Matki Bożej Dobrej Rady

  • warning: Parameter 2 to acidfree_link_alter() expected to be a reference, value given in /home/parafiac/public_html/includes/common.inc on line 2883.
  • warning: Parameter 2 to acidfree_link_alter() expected to be a reference, value given in /home/parafiac/public_html/includes/common.inc on line 2883.

Obraz Matki Bożej Dobrej RadyMatka Boża Dobrej Rady - to tytuł nadany Najświętszej Maryi Pannie w celu podkreślenia jej roli, jako pośredniczki i wychowawczyni wypraszającej u Boga oświecenie w trudnych sytuacjach, zwłaszcza wymagających roztropnych decyzji w życiu duchowym lub działalności apostolskiej. Podstawę kultu Matki Bożej Dobrej Rady stanowią teksty biblijne z ksiąg mądrościowych zastosowane do Najświętszej Maryi Panny, a także teologiczne uzasadnienia św. Augustyna, św. Anzelma z Canterbury i św. Bernarda z Clairvaux o Matce Bożej, jako wszechpośredniczce łask, zwłaszcza darów Ducha Świętego. Na początku XX wieku papież Leon XIII włączył wezwanie „Matko Dobrej Rady” do Litanii Loretańskiej. Od 1467 r. tytuł jest związany z obrazem Matki Bożej w Genazzano (środkowe Włochy), będącym światowym centrum tego kultu. 25 IV 1467 r. miał się on pojawić na murze kościoła Augustianów-eremitów w Genazzano. Początkowo nazywano go M.B. Rajską, Przedziwną albo Madonną Albańczyków. Ostatecznie związano z wezwaniem M.B. Dobrej Rady. Obraz koronował w 1682 r. papież Innocenty XI, a w 1867 r. z okazji 400-lecia objawień ponownie papież Pius IX. Rozwój kultu nastąpił pod koniec XVII w. w związku z koronacją obrazu. Wokół wizerunków słynących łaskami powstawały sanktuaria i ośrodki pielgrzymkowe; zwłaszcza w kościołach Augustianów - eremitów i Kapucynów. M.B. Dobrej Rady jest główną patronką Albanii. W Polsce - najwcześniejsze ślady kultu M.B. Dobrej Rady związane są z obrazem w kościele Świętego Ducha w Lublinie oraz w kościele św. Jacka w Warszawie (również XVII w.). Święto - na pamiątkę cudownego pojawienia się obrazu zatwierdził 25 IV 1727 r. papież Benedykt XIII, a papież Pius VI przesunął je na 26 IV (z uwagi na uroczystość św. Marka Ewangelisty obchodzoną 25 IV). Dla szerzenia kultu MB Dobrej Rady powstawały liczne bractwa i stowarzyszenia, a także zgromadzenia zakonne. (Opracowano na podstawie „Encyklopedii Katolickiej”)

Zjawisko płaczących obrazów i figur jest określane mianem cudu, ale zanim zostanie ono tak nazwane musi być zbadane i zatwierdzone przez Magisterium Kościoła. W każdym takim wydarzeniu jest zawarte przesłanie Boga skierowane do człowieka, a samo zjawisko ma miejsce w ważnych momentach dziejowy danego kraju czy też konkretnej grupy ludzi. W naszej Diecezji na przestrzeni dziejów były dwa wydarzenia związane z płaczącym obrazem. Jedno z nich jest określane mianem „Cudu Lubelskiego” miało miejsce 3 lipca 1949 r. w Katedrze Lubelskiej, kiedy na obrazie Matki Bożej pojawiła się łza. Cud wydarzył się w czasach nam współczesnych, przez wielu jest znany, a niektórzy świadkowie tamtych wydarzeń jeszcze żyją. Ale Lublin miał trzy wieki wcześniej pierwszy cud płaczącego obrazu w Kościele Świętego Ducha. „13 lipca 1642 r. uczeń Szkoły Jezuickiej dostrzegł krwawe krople spływające z oczu Maryi na obrazie w bocznym ołtarzu. Zjawisko trwało cztery dni. Ścierane łzy zostawiały na chuście krwawe ślady. Zanotowano liczne uzdrowienia, doznano wielu łask. Sporządzono urzędowe protokoły z zeznaniami świadków. Wydarzenie to upamiętniają dwa obrazy w prezbiterium, pod jednym znajduje się napis: „A że prawdziwie obraz Matki Bożej płakał, na to stanęła pilna inquizitia, której wizerunek że tak było, a nie inaczej w tym 1673 jest odmalowany”. Obraz przeniesiono do głównego ołtarza. Obraz był dwukrotnie koronowany. Datę pierwszej koronacji trudno ustalić, drugiej dokonał biskup lubelski Franciszek Jaczewski 8 września 1913r. (po kradzieży koron w 1911 r.). O żywym kulcie Maryi w tym miejscu świadczą liczne wota i zapisy. Tu modlił się Stefan Czarniecki, jego czcicielką i dobrodziejką była też królowa Maria Sobieska. Tu ślub zawarł Bolesław Prus.” (Źródło: www.duch.lublin.pl)

Obraz Matki Bożej Dobrej Rady, który znajduje się w naszej świątyni niemal od początku jej istnienia jest jedyną kopią „Obrazu Świętoduskiego”. Karta zabytku Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Lublinie podaje, że obraz prawdopodobnie został przekazany w 1929 r. z kościoła w Krzczonowie i pochodzi z 2 poł. XIX w., natomiast w opisie zabytku zanotowano: „Obraz przedstawia siedzącą Matkę Boską trzymającą na lewym ręku Dzieciątko Jezus a w prawym berło. Ubrana jest w ciemnoczerwoną suknię, na którą narzu­cony jest ciemnogranatowy płaszcz z obszytymi złotem rękawami. Twarz pociągła, okolona ciemnymi włosami. Na głowie zamknięta korona z blachy (złocista). Dzieciątko odziane w brunatną szatkę, również z zam­kniętą koroną z blachy na głowie. Tło neutralne, ciemne. U dołu napis: OBRAZ CUDOWNY MATKI BOŻEJ KTÓRY PŁAKAŁ KRWAWEMI ŁZAMI W KOŚCIELE LUBELSKIM DUCHA ŚW. R.P.1642.” Wnikliwe zajęcie się tematem pochodzenia obrazu i oddanie go do konserwacji pozwalają twierdzić, że dotychczasowe informacje związane z obrazem są niepełne.

            Obraz M.B. Dobrej Rady do naszej świątyni przybył staraniem ks. dr Wiktora Możejki – pierwszego proboszcza parafii. Jak wynika z Księgi Inwentarzowej parafii założonej w 1929 r. nie był on przekazany w pierwotnym wyposażeniu kościoła, jakie otrzymała parafia z kościoła macierzystego. Pierwszy proboszcz pisze: „Od chwili utworzenia samodzielnej parafii w Chmielu do utensylji kościelnych staraniem ks. administratora przybyły: […] poz. 69.) Obraz M.B. Świętoduskiej, koronowany, 100x75 cm.” Zapis ten świadczy o tym, że obraz trafił do parafii w latach 1930 – 1932. W istniejących archiwalnych dokumentach parafii nie ma wzmianki, w jakich okolicznościach i skąd przybył obraz do naszej parafii. Przypuszczać można, że obraz trafił do nas z Czerniejowa, o czym świadczy napis umieszczony na rewersie: Na chwałę BOGA w Troccy Swiętey jedynego, i Czesc Nayswiętszcy Panny MARYEY. Tu, do Koscioła Czerniejowskiego, Ten Obraz iest oddany, od Pana Iakuba Roczniowskiego, za Rodzicow zmarłych, ktrych ciała przy tym Kosciele spoczywają. Dany Roku Pańskiego 1698. Dnia Miesiąca Maia. 26. Napis ten podaje informację, że obraz został podarowany przez Jakuba Roczniowskiego jako obraz pośmiertny. Miał on upamiętnić śmierć rodziców ofiarodawcy. Ważną informacja jest data umieszczona w treści napisu, podaje ona dokładną datę przekazania obrazu do kościoła, ale także informuje nas, że obraz musiał powstać przed tą datą. Uwzględniając napis na awersie obrazu możemy przypuszczać, że powstał on pomiędzy rokiem 1642 a 1698, został namalowany przez nieznanego malarza i jest kopią „Łaskami słynącego obrazu Matki Bożej Dobrej Rady w kościele Świętego Ducha w Lublinie”. W tym miejscu nasuwa się wniosek, że cud krwawych łez, który miał miejsce 13 lipca 1642 r. miał ważne znaczenie albo w życiu ofiarodawcy, albo w życiu zmarłych rodziców, skoro podjęto decyzję o namalowaniu go i złożeniu w ofierze w kościele Czerniejowskim.

             Historia powstania „Chmielowskiego Obrazu Matki Bożej Dobrej Rady” jest nieznana. Nieznane są powody, dla których pojawił się w naszej parafii, ale jedno jest pewne, że powinien być otoczony czcią i pobożnością. Bo przecież Maryja, jako pośredniczka i wychowawczyni wyprasza u Boga oświecenie w trudnych sytuacjach, zwłaszcza tych, które wymagają roztropnych decyzji, a przecież każdy z nas podejmuje ich bardzo wiele, zarówno w życiu duchowym jak i doczesnym. Potrzeba nam, zatem dobrej rady, potrzeba opieki Matki Bożej, potrzeba Darów Ducha Świętego. A w naszej parafii, potrzeba kultu „Świętoduskiej Pani”, aby serca zbolałe i zatwardziałe przemieniała swymi łaski i darami.

Losowe zdjęcie
05
Kto przegląda
W tej chwili stronę przegląda 0 użytkowników i 0 gości.
Ankieta
Czy chcesz aby na stronie parafialnej było forum?: